Sana bir hikâye anlatacağım. Bur- ma'da, bir Budist rahibe yeni bir ta pınak, özellikle de bir dış kapı tasar laması emredilmiş. Böylece adam pek çok tasarım yapmış. Çok yete nekli bir müridi varmış, bu yüzden müride yanında kalmasını söylemiş. O tasarım yaparken, mürit yalnızca izleyecekmiş ve hoşuna giderse ta mam, doğru olduğunu söyleyecek miş. Hoşuna gitmezse hayır diyecek miş. Ve usta demiş ki: "Evet dediğin de, ancak o zaman tasarımı göndere ceğim. Hayır demeye devam eder sen, tasarımı atacağım ve yeni bir ta ne yaratacağım."
Bu şekilde yüzlerce tasarım atıl mış. üç ay geçmiş. Usta bile korkma
ya başlamış, ama söz verdiği için tut ması gerekiyormuş. Mürit oradaymış, usta tasarımı yapacakmış ve sonra mürit hayır diyecekmiş. Usta yeni bir tasarıma başlamış.
Bir gün mürekkep bitmeye yüz tutmuş, bu yüzden usta, "Git, mürek kep getir" demiş. Mürit dışarı çıkmış. Usta onu, onun varlığını unutmuş ve çabasız olmuş. Müridin varlığı sorun muş. Müridin orada, yargılıyor oldu ğu fikri daima zihnindeymiş. Devam lı tasarımdan hoşlanıp hoşlanmaya cağını, tasarımını yine atıp atmayaca ğını merak ediyormuş. Bu içsel endi şe yaratıyormuş ve usta kendiliğin den olamıyormuş.
Mürit dışarı çıkmış. Tasarım ta mamlanmış. Mürit geri dönmüş ve demiş ki; "Harika! Ama neden daha önce yapamadın?"
Usta demiş ki: "Şimdi neden oldu ğunu anlıyorum. Çünkü sen buraday dın. Senin yüzünden... Senin onayını almaya çalışıyordum. Çaba her şeyi mahvediyordu. Doğal olamıyordum, akamıyordum, senin yüzünden ken dimi unutamıyordum."
Ne zaman meditasyon yapsan, onu yapma çaban, başarma fikri bir engel olur. Bunun bilincinde ol. Yap maya devam et ve bunun bilincinde ol. Bir gün gelecek... Sırf sabır saye sinde bir gün gelecek, çaba olmaya cak.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder